ΚΟΚΚΥΓΟΔΥΝΙΑ

Η ύπαρξη συμπτωμάτων στην περιοχή του κόκκυγα δεν σημαίνει ότι όλοι οι ασθενείς πάσχουν από κύστη κόκκυγος και πρέπει να χειρουργηθούν. Ο κόκκυγας βρίσκεται στο κατώτερο άκρο της σπονδυλικής μας στήλης  και ενώνεται με το ιερό οστό , σχηματίζοντας την ιεροκοκκυγική άρθρωση που του επιτρέπει μια μικρή κίνηση προς τα εμπρός ή προς τα πίσω σε συνδυασμό με την κίνηση της λεκάνης και των κάτω άκρων Η κοκκυγοδυνία είναι επίσης μια συχνή πάθηση της περιοχής που εκδηλώνεται με υποτροπιάζων πόνο και αίσθημα δυσφορίας στη μεσογλουτιαία σχισμή.

Η κοκκυγοδυνία εμφανίζεται 5 φορές συχνότερα στις γυναίκες. Η αιτιοπαθογένεια της νόσου σχετίζεται με κάποιον οξύ τραυματισμό της περιοχής του κόκκυγος (π.χ. έπειτα από πτώση ή άμεση πλήξη) ή χρόνια καταπόνηση λόγω καθιστικής εργασίας ή ενασχόλησης με τον αθλητισμό (π.χ. ποδηλασία) που δημιουργούν ή ανατομική διαταραχή όπως γωνιωση μεγάλη του ιερού οστού με τον κόκκυγα. Παράγοντας κινδύνου είναι το αυξημένο σωματικό βάρος, ο τοκετός και η αυξημένη κινητικότητα του κόκκυγα στο επίπεδο της άρθρωσής του με το ιερό οστούν. Ενοχοποιείται και η πολύωρη «κακή» θέση  του «καθιστού» σώματος μπροστά στον υπολογιστή ή στη διάρκεια καθιστικής εργασίας που ο ασθενής δεν στηρίζεται στα ισχία. Πολλές φορές η νόσος είναι ιδιοπαθής, δεν ανευρίσκεται δηλαδή κάποια οργανική αιτία.

Ο ασθενής αισθάνεται πόνο στην περιοχή του κόκκυγα που συνήθως επιδεινώνεται όταν κάθεται σε σκληρή επιφάνεια και ανακουφίζεται όταν σηκώνεται όρθιος. Η διάγνωση μπαίνει με την κλινική εξέταση και την απουσία οργανικής αιτίας που προκαλεί τον πόνο. Ακτινολογική διερεύνηση έχει ένδειξη σε ασθενείς με επίμονο άλγος, που δεν υποχωρεί έπειτα από συντηρητική αντιμετώπιση και γίνεται είτε με την μαγνητική τομογραφία είτε με απλη ακτινογραφία της περιοχής.

Η θεραπεία της νόσου είναι μία πρόκληση λόγω της περίπλοκης φύσης της και πρέπει να είναι εξειδικευμένη. Περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή με αντιφλεγμονώδη σκευάσματα, χρήση ειδικού μαξιλαριού με κενό στον κόκκυγα για την καθιστή στάση, ελάττωση της καταπόνησης της περιοχής και βελτίωση της στάσης του σώματος. Τοπική έγχυση κορτιζονούχων σκευασμάτων ή αναισθητικού μπορεί να δοκιμαστεί σε περιπτώσεις επίμονου άλγους, όπως και έγχυση στον επισκληρίδιο χώρο. Επίσης η φυσικοθεραπεία με ρεύματα και υπερήους μπορει να μειώσει τα συμπτώματα. Σπανιότατα εφαρμόζεται εκτομή του κόκκυγα για να δοθεί οριστική λύση σε ασθενείς με χρόνια δυσίατη κοκκυγοδυνία ή νευρόλυσης του γαγγλίου του Walther με χρήση ραδιοσυχνοτήτων.